Trieglaff - von Thadden

MENU:

Strona główna
Pałace
Historia rodu von Thadden
Historia Trzygłowa
Cmentarz rodzinny
Kościół
Twórcy



 

                                     

 


Jednym z najbardziej interesujących obiektów architektonicznych w rejonie Gryfie jest zespól pałacowy w Trzygłowie, na który składa się budynek główny, park krajobrazowy oraz ogród.
    Najatrakcyjniejszą częścią zespołu jest oczywiście barokowy pałac o charakterystycznych niesymetrycznych kształtach i z okazałym gazonem przy podjeździe do drzwi wejściowych.
    W części środkowej pałacu usytuowany jest ryzalit z wystającym baniowym portalem. W portalu nad drzwiami występuje stylizowana ryba, a także herbarz przedstawiający tarcze z gryfem ozdobionym medalionem, nad którym widnieje szyszak.
    Od strony północnej widoczna jest ośmioboczna wieża ze skośnymi oknami kryta blaszanym hełmem i iglicą. Do wieży przystaje wolny budynek oparty o szachulcową konstrukcję. W pierzei północnej usytuowany jest dom zarządcy, którego część środkowa jest znacznie wyższa, bowiem mieszczą się w niej mansardy, których zwieńczeniem jest charakterystyczny naczółkowy dach. Skrzydło południowe natomiast nie zachowało się w całości. W skrzydle zachodnim pomieszczona jest mansarda z sygnaturką oraz gankiem z podcieniami. Od tej strony przylega również budynek kuźni. Na zachodniej pierzei gazonu wznosi się budynek magazynowy z widniejącą datą - 1921.
    Obok pałacu rozciąga się park z bardzo ciekawymi okazami drzew - jak drobnolistna lipa czy dąb szypułkowy. W głębi kasztanowa aieja prowadząca na dworski cmentarz z łukowatą bramą i niemieckim napisem. Obecny kształt pałacu odbiega w sposób znaczny od pierwotnego wyglądu. Na przestrzeni paru wieków przechodził on liczne rekonstrukcje, które kilkakrotnie zmieniały jego zewnętrzne oblicze. Świadczy to. iż jego właściciele starali się dopasować kon­strukcje i wystrój pałacu - a ściślej mówiąc dworu - do aktualnych potrzeb i gustów.
    Początki jego sięgają pierwszej połowy XVII wieku, kiedy to zbudowany został przez ówczesnych właścicieli prosty dwór z tzw. ryglówki kryty słomą i posadowiony na ceglanych murach piwnicznych, co wskazywałoby na istnienie w tym miejscu znacznie starszej budowli.
    Dwór ów przebudował w pierwszej połowie XVIII wieku przedostatni wła­ściciel Trzyglowa z rodu Mellinów - pułkownik Henning Christian, korzysta­jąc w znacznej mierze z zasobów finansowych swojej żony Christiany Henriet-ty von Kanderbach.
    Czasy kiedy właścicielami dworu byli dwaj ostatni Mellinowie - pokrywające się z grubsza z XVIII wiekiem - były bardzo pomyślne dla całego majątku, którym zawiadywali. Przeprowadzono wówczas liczne prace melioracyjne, a na osuszone bagniste tereny nałożono warstwę torfu celem poprawienia ich jakości.
    Poza renowacją i rozbudową samego dworu, założono szkolę przy kościele św. Elżbiety, zaś sama świątynia została wyposażona w nowe organy i ambonę.
    Po śmierci ostatniego z dotychczasowych właścicieli tj. kapitana wojsk pruskich Christiana Kurta Mellina, trzy jego córki sprzedały w 1803 roku cały majątek Henrykowi Wiktorowi Zygmuntowi von Oertzen, który był mężem jednej z sióstr von Mellin oraz Henningowi Ludwikowi Dionizemu von Blankenburg. Henryk von Oertzen dokonał generalnego remontu dworu nadbudowując drugą kondygnacje i wkomponowując empirowe wejście od strony podwórza.
    W 1820 roku jedna z córek Henrietty von Oertzen poślubiła Adolfa Ferdynanda von Thaddena wnosząc w posagu Trzygłów, w którym młoda para za­mieszkała przenosząc się po ślubie z Charlottenburga.
    A. F von Thadden pochodził z pomorskiej szlachty zamieszkałej w okoli­cach Lęborka. Jako chłopiec przebywał przez siedem lat w berlińskiej szkole kadetów znanej z bardzo surowego regulaminu.W 1913 roku został skierowany do Wrocławia, gdzie był głównym królewskim kwatermistrzem. Tam też zetknął się religijnym ruchem pietystów, który stawiał sobie za cel odnowę religijną luteranizmu. Między innymi tu właśnie odbyła się pierwsza konferencja pastorów i wyznawców pietyzmu w 1829 roku. A.F. von Thadden nie stronił także od życia politycznego, czego wyrazem było, iż przez wiele lat od roku 1847 był posłem do pruskiego parlamentu. 
    Równocześnie dbając o sprawy rodzinne udało mu się odzyskać całość tej części majątku, która należała niegdyś do von Oertzena. W latach 1840-44 przygotowując siedzibę dla jednej z córek, która wychodziła za mąż za Maurycego von Blankenburga, rozbudował dwór dostawiając do elewacji zachodniej pod kątem prostym tzw. "białą salę". Powiększył też wydatnie obszar parku, który rozciągał się odtąd aż do brzegów jeziora. A.F von Thadden zmarł w 1881 roku zostawiwszy majątek swemu synowi z pierwszego małżeństwa Reinholdowi von Thadden.
    Kolejne zmiany w rodowej siedzibie przeprowadził na przełomie XIX/XX wieku syn tego ostatniego - Adolf von Thadden-Trieglaff. On to mianowicie dobudował przy południowej ścianie neobarokowy pałac z sześcioboczną wieżą od strony północnej, l w ten to sposób obiekt pałacowy nabrał swego ostatecznego kształtu. Ostatnim właścicielem pałacu był syn Adolfa - Reinhold von Thadden.
    Sam pałac i obiekty przypalacowe nie uległy zniszczeniu w czasie ostatniej wojny. W latach 70-tych jako siedziba dyrekcji Stacji Hodowli Roślin poddany został gruntownej renowacji, zaś posesja przypalacowa zagospodarowana usytuowaniem od strony frontowej pięknego ogrodu z ciekawym drzewostanem.
    Dziś będąc siedzibą przedsiębiorstwa pod nazwą "Marol" sp. z.o.o, pałac i otoczenie prezentuje się stosunkowo dobrze, co jaskrawo kontrastuje z podobnego typu obiektami w rejonie.


 

       

Pałac w Waniorowie (niem. Vahnerow), wybudowany w połowie XIX wieku a dokładnie w 1858 roku w stylu włoskim, przez Gerarda von Thaddena, syna trzygłowskiego dziedzica. Często bywał tutaj Otto von Bismarck późniejszy kanclerz Niemiec. Obecnie znajduje się tutaj Ośrodek Szkolno - Wychowawczy w Waniorowie.

powered by Adam & Kamil 4.X.2004 r.